Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

Συνεταιριστείτε μην απογοητεύεστε

Η κατάσταση ζορίζει μέρα με την μέρα το ξέρω καλά. Αρκετοί από εσάς ή και από τους γνωστούς σας έχετε ήδη χάσει τις δουλειές σας και η κατάσταση γύρω σας μοιάζει αδιέξοδη.

Από την επαγγελματική μου εμπειρία αυτό που γνωρίζω καλά είναι πως όντως μια κρίσιμη παράμετρος για την επανένταξη στην "αγορά εργασίας" είναι η αισιοδοξία και η επινοητικότητα.

Ακολουθούν μερικές μικρές χρηστικές συμβουλές για όσους αντιμετωπίζουν πρόβλημα.

Καταρχάς σταματήστε να σκέφτεστε ότι δεν βρίσκετε δουλειά, κάντε στάση και "πάρτε το αλλιώς". Καταγράψτε τις σπουδές σας και τις δεξιότητές σας καθώς και τις ικανότητες ή την εμπειρία που αποκτήσατε στον εργασιακό σας βίο.

Προσπαθήστε έπειτα -με ανοικτό μυαλό και καλή διάθεση- να καταγράψετε πιθανές επαγγελματικές σας διεξόδους. Αυτές μπορεί να είναι είτε επαγγέλματα που μπορείτε να ανταπεξέλθετε ως εργαζόμενοι, είτε προσπάθειες για να ικανοποιήσετε μια "ανάγκη" της αγοράς ως ελεύθερος επαγγελματίας.

Σήμερα λέω να εστιάσω στο κομμάτι: κάνω κάτι ως ελεύθερος επαγγελματίας και όχι ως υπάλληλος, σε συνδυασμό με το κομμάτι: συνεργάζομαι με γνωστούς και φίλους...

Πολλές φορές είναι προτιμότερο να πάρετε ένα ρίσκο και να προσπαθήσετε να μπείτε στην αγορά εργασίας επιθετικά παρά να περιμένετε παθητικά να απασχοληθείτε κάπου με κίνδυνο να εξαντληθούν οι όποιες οικονομίες σας στο "περίμενε".

Και έρχομαι στο "ψητό". Είναι γεγονός ότι οι άνεργοι έχουν πληθύνει. Αυτό σημαίνει ότι πολύς κόσμος με εμπειρία σε διάφορα αντικείμενα είναι διαθέσιμος για ...απασχόληση.

ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΘΕΙΤΕ

Μαζευτείτε (τουλάχιστον) 7 άνεργοι ας πούμε 5 σερβιτόροι 2 μάγειρες και δύο ντελιβεράδες (9 στο παράδειγμα εδώ,,,) και νοικιάστε ότι βρείτε (όσο ελεεινό και αν είναι) και φτιάξτε την δική σας επιχειρήση λειτουργώντας την δυό βάρδιες. Αυτό θα σας βάλει λίγο μέσα στην αρχή (που τα έξοδα θα είναι μαζεμένα) αλλά θα σας δώσει μια δυναμική τόσο μέσα από την προβολή σας από τα κατάλληλα δίκτυα (πχ εναλλακτικά στέκια) όσο και μέσα από την συλλογική δράση.

Το μοντέλο αυτό έχει λειτουργήσει άψογα για πάρα πολλούς γυναικείους συνεταιρισμούς.

Το παράδειγμα με τον χώρο εστίασης είναι τυχαίο, μπορείτε πχ να μαζευτείτε 6 άνεργες νηπιαγωγοί και μια άνεργη γραμματέας και να νοικιάσετε ένα χώρο για να φτιάξετε παιδικό σταθμό.

Μπορώ να συνεχίσω πολύ ώρα με διάφορα παραδείγματα, αλλά αυτό που έχει αξία είναι να κατανοήσουμε ότι μπορούμε να πάμε σε ένα μοντέλο εργασίας απαλλαγμένοι από κάθε λογής αφεντικά.

Προσωπικά ως επαγγελματίας του είδους προσφέρομαι να βοηθήσω εθελοντικά (και αφιλοκερδώς) οποιαδήποτε ομάδα μου ζητήσει βοήθεια για να κάνει την δική της προσπάθεια.

Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά.

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

Μην διαμαρτύρεσαι, δεν είμαστε όλοι άνθρωποι.

Η δολοφονία από ληστές των δύο αστυνομικών της ομάδας ΔΙΑΣ σόκαρε πολύ κόσμο. Χτύπησε ευαίσθητες χορδές για τα "παιδιά των 700 ευρώ" που "είναι κοντά στον πολίτη" και που πέθαναν για "να προστατέψουν όλους εμάς".

Δεν θα αναφερθώ παρά μόνο επιγραμματικά στην δεδομένη επικινδυνότητα του επαγγέλματος, στο γεγονός ότι είναι πλήρως εθελοντική μονάδα, ούτε στο γεγονός πως στην ουσία χρησιμοποιείται ως μονάδα καταστολής διαδηλώσεων (μαζί με τους έτερους ...καππαδόκες της ομάδας ΔΕΛΤΑ).

Δεν έχω στα χέρια μου επίσημες στατιστικές αλλά έχω ακούσει ότι πάνω από εκατό εργάτες πεθαίνουν κάθε χρόνο σε εργατικά ατυχήματα με κύριο αίτιο την ελλιπή λήψη μέτρων ασφαλείας. 

Αυτοί δεν είναι άνθρωποι βέβαια, είναι στατιστικές απλά...

Όπως δεν είναι άνθρωποι ούτε οι τρεις μετανάστες από το Μπαγκλαντές που πέθαναν προχθές στα νερά της Σούδας, όπως άνθρωπος δεν είναι κανένας δολοφονημένος από το κράτος ούτε ο Λάμπρος Φούντας ούτε κανείς. Άνθρωπος φυσικά δεν ήταν το έμβρυο στην Κερατέα, άνθρωπος δεν ήταν ο άστεγος στο Θησείο χθες το βράδυ, άνθρωπος δεν είναι το επόμενο νεογνό που θα πεθάνει στα Χανιά λόγω κλεισίματος της μονάδας νεογνών (περικοπές).

Κανείς από αυτούς δεν είναι άνθρωπος, άνθρωποι είναι μονάχα οι ανθρωπο-κυνηγοί και οι ανθρωπο-φύλακες ... το αναφέρουν άλλωστε και στον τίτλο τους.

Εσύ που διαβάζεις αυτό το κείμενο μην διαμαρτύρεσαι για τίποτα μπορεί να χάσεις τα λίγα ή τα πολλά που έχεις. Απλά μην διαμαρτυρηθείς όταν λόγω έλλειψης βενζίνης ή ανταλλακτικών αργήσει το ασθενοφόρο και καταλήξει μέσα σε αυτό ο συγγενής σου. Μην διαμαρτυρηθείς όταν το παιδί σου θα ξεπαγιάζει σε αίθουσες χωρίς θέρμανση. Μην διαμαρτυρηθείς όταν δεν βάλεις πετρέλαιο στο σπίτι γιατί ήταν πολύ ακριβό, μην διαμαρτυρηθείς όταν χάσεις την δουλειά σου γιατί θα φροντίσουν να μην ξαναβρείς ποτέ.

Μην διαμαρτυρηθείς όταν ο γιός σου ή η κόρη σου φύγει μετανάστης σε άλλη χώρα της ΕΕ - και αν γυρίσει με καμιά σβάστικα χαραγμένη στο μέτωπο μην διαμαρτυρηθείς ήταν απλώς μετανάστης/στρια.

Μην διαμαρτυρηθείς γιατί ΕΣΥ μας έφερες ως εδώ ψηφίζοντας τους δολοφόνους της χώρας μας. ΕΣΥ μας έφερες ως εδώ μην συμμετέχωντας σε καμία απεργία. ΕΣΥ μας έφερες ως εδώ κατηγορώντας για όλα σου τα δεινά όποιον θεωρείς πιο αδύναμο από εσένα.

Όπως βλέπεις φίλε μου δεν είμαστε όλοι άνθρωποι, και δεν ήρθαμε όλοι μαζί ως εδώ. ΕΣΥ μας έφερες με την ανοχή και την υποταγή σου, ΠΡΟΔΟΤΗ.

Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2011

Μην τους πιστεύετε

Κρίση οικονομική, κρίση πολιτική και εν τέλει κρίση κοινωνική.

Είναι όμως δύο - τρία πραγματάκια που δυσκολεύομαι να τα αποδεχτώ. 

Καταρχάς όταν κάποιος κλέβει πρέπει να πηγαίνει φυλακή.
Δεν είδα να μπαίνει κανένας στην ψειρού, ως και ο Μαντέλης όξω είναι

Αυτοί που έκαναν κακοδιαχείριση ως τώρα και έφεραν την χώρα σε αυτό το σημείο ΔΕΝ θα λογοδοτήσουν; Τι είναι πια οι εκλογές, το συγχωροχάρτι του Πάπα;
Δεν είδα να καλούνται καν σε απολογία από την δικαιοσύνη (ούτε καν από τους πολίτες) οι πρωθυπουργοί και οι υπουργοί που μας έφεραν ως εδώ.

Οι κυβερνώντες έχουν θεσπίσει αρκετούς νέους νόμους πετσοκόβωντας τις απολαβές των μόνων ελλήνων που αποδεδειγμένα δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν. Αλήθεια οι μισθοί και γενικότερα οι απολαβές των μελών του κοινοβουλίου γιατί θα έπρεπε να είναι υψηλότερες έστω και μισό ευρώ από τον κατώτατο επιτρεπόμενο μισθό για τους απλούς εργάτες;

Μην σας παραμυθιάζουν με κορώνες για δήθεν νέα ήθη στην διαχείριση, μην σας παραμυθιάζουν με τα ψέματα που λένε για το δήθεν εξορθολογισμό λειτουργίας του δημοσίου και των ΔΕΚΟ. Σας λένε συνειδητά ψέματα. Σε κανέναν οργανισμό δεν έγινε (επανα)καθορισμός του αντικειμένου του, αξιολόγηση των αναγκών του, αξιολόγηση των υπαλλήλων του -ούτε σε σχέση με το τι υπαλλήλους έχω/ τι υπαλλήλους χρειάζομαι, ούτε σε σχέση με το ποιοί υπάλληλοι είναι αποδοτικοί και ποιοί όχι.
Το μόνο που κάνουν είναι τρομοκρατικές ΜΑΖΙΚΕΣ απολύσεις από τον σωρό των εργαζόμενων με ελαστικές σχέσεις εργασίας.

Μην ακούτε τα ψεύδη τους, μην πιστεύετε ούτε στιγμή ότι είναι προς το καλό της παιδείας το κλείσιμο σχολικών μονάδων -το οποίο έχει ως άμεση συνέπεια τον αποκλεισμό από την στοιχειώδη γνώση των ασθενέστερων οικονομικά στρωμάτων.

Μην πιστεύετε ότι η ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας - δηλαδή η κατάργηση στην πράξη όσων το δυνατόν περισσότερον δικαιωμάτων τα οποία κέρδισαν με χιλιάδες νεκρούς τα εργατικά στρώματα κατά τους δύο τελευταίους αιώνες- ότι είναι προς το συμφέρον της οικονομίας και της κοινωνίας εν γένει. Μπαρμπούτσαλα, μόνο τις πολύ μεγάλες επιχειρήσεις ευνοούν τέτοια μέτρα.

Μην τους πιστεύετε, κλείστε τις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα και ανοίξτε τα αυτιά σας στην γνωμη του διπλανού σας. Αφουγκραστείτε τι λέει ο κόσμος και όχι τι λένε πέντε - δέκα χρυσοπληρωμένοι ψευδο-δημοσιογράφοι.

Εσύ που έχεις λίγες χιλιάδες ευρώ στον τραπεζικό σου λογαριασμό μην έχεις την αυταπάτη ότι αυτά θα σε σώσουν. Με μια απλή απόφαση μπορούν να τα δεσμεύσουν, με μια απόφαση μπορούν τα κάνουν κουρελόχαρτα. ΔΕΝ είναι τυχαίο ποι οι μεγαλοκαρχαρίες έστειλαν ήδη τα χρήματά τους στο εξωτερικό.

Λένε ότι μέχρι τώρα ζούσαμε πλουσιότερα από ότι αντέχαμε. Είναι αλήθεια ότι το βιοτικό μας επίπεδο είχε ανέλθει τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτό που δεν ανέχονται πλέον είναι ότι μέχρι τώρα μπορούσαν μερικές χιλιάδες από εμάς μια φορά το εξάμηνο να επισκεπτόμαστε τα δικά τους εστιατόρια, να μπαίνουμε μια φορά στην ζωή μας στα πολυτελή ξενοδοχεία που εκείνοι καθημερινά μπαινοβγαίνουν. Τα προνόμια είναι προνόμια μόνο όταν είναι για λίγους.

Λένε ότι η χώρα μας δεν παράγει τίποτα. Αυτό αν αληθεύει είναι αποκλειστικά δική τους ευθύνη, καθώς έχουν αποκλείσει τους εργάτες από κάθε κέντρο λήψης αποφάσεων. Είναι αδίστακτοι, ψεύτες, κοινοί κλέφτες και ξενδιάντροπα θρασύδειλοι. Μην τους πιστεύετε, μην μπαίνετε στους μονοδρόμους τους.
Άλλη φορά τα υπόλοιπα...

Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

Σε αμηχανία

Δεν θέλω να μιλήσω για πολιτική ούτε για πολιτικούς. Δεν θέλω να θυμώσω, να εξοργιστώ. Έχω χορτάσει από αυτά.

Το πρόβλημά μου είναι ότι δεν βλέπω αρκετούς γύρω μου να ανυσηχούν πραγματικά. Εννοώ ότι ακόμα και άνθρωποι που πραγματικά ζορίζονται περιμένουν απλά όπως όπως να "περάσει το κακό που μας βρήκε". Ξέρω ότι κάτι τέτοιο δεν είναι αρκετό, γνωρίζω οτι η διαδικασία μεταλλαγής μιας και μόνης συνείδησης είναι χρονοβόρα και περνά από κύματα απογοήτευσης και ενθουσιασμού όσο και από έρημους λιωσίματος και μελαγχολίας.

Γνωρίζω ότι αυτό που περνάμε είναι προϊόν απλά μιας πολιτικής απόφασης. Γνωρίζω ότι το εξωτερικό χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι στην Ελλάδα αισθητά μικρότερο ακόμη και από την Γερμανία. Γνωρίζω ότι αυτό που ζούμε είναι στην ουσία απλά μια συντεταγμενα συνειδητή απόφαση γεναίας πτώσης του επιπέδου ζωής των πολιτών όχι μόνο της χώρας μας (εμείς ως συνήθως είμαστε ένας δοκιμαστικός σωλήνας) αλλά όλης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κάποιοι με πολύ δύναμη και εξουσία αποφάσισαν να διαλύσουν την μικρομεσαία τάξη στην Ευρώπη, αποφάσισαν να ξεμπερδέψουν τόσο από τους εργάτες και τους εργαζόμενους όσο και από τους μικροϊδιοκτήτες επιχειρήσεων. Μιλάμε για κόσμο ο οποίος ως τώρα όντως ζούσε σχετικά πλούσια ζωή. Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η κοινωνία μας είναι ακόμη σε κατάσταση σοκ. Το πρόβλημά μου είναι οτι ο κοινωνικός και ο ιστορικός χρόνος περνάνε πολύ πιο αργά από τον χρόνο της καθημερινότητάς μου. Από τον χρόνο της μιζέριας μου και της ανεργίας μου.

Γνωρίζω οικογένειες που όχι απλά φτιάχνουν λίστα για το σούπερ μάρκετ, αλλά έχουν περάσει στην αποκλειστική κατανάλωση προϊόντων δεύτερης διαλογής, και ταυτόχρονα μειώνουν και τις ποσότητες των αγορών τους. Τα ρούχα δεν αντικαθιστούνται γιατί "πέρασε" η μόδα τους αλλά μόνο αν "χαλάσουν". Και είμαστε ακόμα στην πολύ αρχή.

Ορίστε, έλεγα πως δεν θα γκρινιάξω και δεν θα ασχοληθώ με την πολιτκή αλλά δεν το απέφυγα καθόλου.

A las barricadas

Καλή αρχή να έχουμε,

Αυτή είναι η δεύτερη μου απόπειρα δημιουργίας ιστιολογίου. Στο προηγούμενο ξέχασα τους κωδικούς...
Ελπίζω να βρώ την δύναμη και την διάθεση να το ενημερώνω επαρκώς.